fizjoterapeutka

     Bardzo ważnym działem fizjoterapii jest kinezyterapia, czyli leczenie ruchem. Ruch potrzebny jest każdemu człowiekowi a w szczególności pacjentom, którzy z powodu swoich chorób lub przebytych urazów mają zakres ruchu ograniczony lub zmniejszoną siłę mięśniową. Celem kinezyterapii jest przywrócenie pacjentowi utraconą siłę mięśniową (na tyle ile jest to możliwe), zwiększenie zakresu ruchu, zapobieganie zmianom narządowym np. w sytuacji długiego unieruchomienia, poprawa funkcjonowania układu nerwowego. Bardzo często pod wpływem ćwiczeń fizycznych, pacjent zauważa poprawę swojego stanu zdrowia co również ma odzwierciedlenie w jego stanie psychicznym. Bardzo wielu chorobom mającym podłoże neurologiczne, reumatologiczne towarzyszy depresja lub inne zaburzenia psychiczne.
      Kinezyterapię możemy podzielić na miejscową oraz ogólną. Do kinezyterapii miejscowej możemy zaliczyć np. ćwiczenia bierne, czynno-bierne, czynne, czynne w odciążeniu, samowspomagane i inne. Do kinezyterapii ogólnej zaliczymy np. ćwiczenia w wodzie, sport inwalidów i inne.
Istnieje także bardzo dużo technik kinezyterapeutycznych, którymi terapeuta się posługuje. Są to : metoda Vojty, PNF (Proprioceptive Neuromuscular Facilitation), metoda McKenzie, metoda NDT-Bobath i wiele innych. Najczęściej terapeuta wykorzystuje kilka technik aby wyniki jego pracy z pacjentem były bardziej efektywne.